Wedstrijdverslag: Wim van Oostrum’s mijmeringen over schaakopeningen

Een persoonlijk verslag van het 23e Van Voorden Stichting open snelschaaktoernooi op Zaterdag 1 juni 2019 in Nieuwaal

 

Het 23e van Voorden Stichting Open Snelschaakkampioenschap van de Bommelerwaard was wederom een succes. Ondanks het zonnige weer waren er toch nog 28 schaakliefhebbers naar Nieuwaal gekomen.

Dit jaar speelden er geen titelhouders mee. Wel kreeg het toernooi met de deelname van ex-winnaar Daniel Schenkeveld, die tegenwoordig in Luxemburg woont, een internationaal tintje. Er werd vaak verbeten strijd geleverd met soms prachtige stukoffers en geniale invallen tot gevolg, die helaas niet altijd correct bleken te zijn.

Het volgen van de diverse partijen vind ik intrigerend. Ik had daar redelijk de tijd voor aangezien ik zelf vaak snel klaar was, met wisselend succes.

Tijdens mijn wandeltochten langs de borden (volgens mijn stappenteller doe ik 6000 tot 8000 stappen tijdens een reguliere schaakpartij – en dan zijn er mensen die durven te beweren dat schaken geen sport is!) wisselde ik allerhande anekdotes uit met oude bekenden.

Bij de diverse partijtjes die ik zag, kwamen openingen met de meest exotische namen voorbij. Zo zag ik iemand het From-gambiet spelen. Reeds op de 5e zet ging deze persoon de fout in, hetgeen hem een stuk kostte.

Een andere deelnemer kreeg de Pirc te bestrijden. Bij de Zuilichemse schaakvereniging, de voorloper van de huidige vereniging ZZ Combinatie, was vroeger een speler die het steevast over “dat domme Joegoslavisch” had, waarschijnlijk omdat hij er niet veel van begreep. De witspeler tastte op de 11e zet mis door een schijnbaar briljant loperoffer te plaatsen, wat tot zijn verbijstering weggeven bleek te zijn!

Ik kreeg een keer Caro-Kann op het bord, althans zo noemt men de opening die ik speelde na de eerste zet. Gaandeweg ging het over in de Doornroosje-verdediging. Na allerhande ontberingen die ik moest zien te overwinnen, wat mij ogenschijnlijk was gelukt, werd ik volledig in slaap gesust door het verloop van de partij. Gevolg was dat ik door een kleine combinatie pardoes een stuk weggaf. Mijn opponent toonde al dan niet bewust enige piëteit door het stuk enkele zetten later weer terug te geven, waarna ik twee pionnen meer had. Daarna kon ik het opbrengen om mij even op de partij te richten waarna het punt vrij snel binnen was.

Rondkijkend bij de verschillende partijtjes zag ik nog een paar leuke andere openingen, zoals de Pacman-attack, het Schnitzelgambiet, het Lolligambiet (dat vaak bij jeugdwedstrijden wordt gespeeld), Cambridge-Springs, Grúnfeld-Indisch… en zo kan ik nog wel even doorgaan. Zelf ben ik momenteel druk bezig met het bestuderen van het Fajarowiczgambiet!

 

Uitslagen

 Nadat er drie vierkampen waren gespeeld werden de spelers op grond van hun tot dan toe behaalde resultaten ingedeeld in drie groepen van 8 en een groep van 4.

Het toernooi leverde andermaal een zeer jonge winnaar op. Sjoerd van Roon uit Den Bosch wist het toernooi op zijn naam te schrijven. De slotronde zorgde voor een prachtige apotheose, want van de hoogste drie spelers in de tussenstand moesten er twee tegen elkaar. De winnaar van vorig jaar, Luuk Baselmans uit Tilburg, speelde tegen de nummer laatst Jeroen Brandsma en Sjoerd van Roon speelde tegen Hamoen Habibi. Luuk liet zich verrassen en verloor, waardoor Sjoerd aan een remise voldoende had. In een complexe stelling probeerde Hamoen nog even ijzer met handen te breken, maar Sjoerd gaf geen krimp waarna de partij in remise eindigde. Hiermee won Sjoerd het toernooi met een score van 5,5 uit 7. Luuk Baselmans en Hamoen Habibi werden op een half punt gedeeld tweede. Sam Baselmans werd met 3,5 uit 7 vierde. Voor Daniel Schenkeveld duurde het toernooi kennelijk iets te lang. De eerste tien partijen van de in total zestien had hij allemaal gewonnen. Na een remise en drie achtereenvolgende nederlagen krabbelde hij tegen het einde weer op, waardoor hij uiteindelijk met 3 punten vijfde werd.

Groep 2 werd overtuigend gewonnen door Dick Schenkeveld. Dick scoorde 7 uit 7! Remco van Brakel werd met 5 uit 7 tweede en Kees van Toor uit Vlaardingen werd derde met 4 uit 7.

Groep 3 was een prooi voor Rudy Simons uit Eindhoven. Hij behaalde 6 uit 7. Michael van Ansenwoude werd op een vol punt tweede en daar weer een punt achter eindigde Henk-Jan Bragt knap als derde.

De vierde groep was een dubbelrondige vierkamp. Hier volgde een gedeelde overwinning voor Paul van den Berg uit Goirle en Mario Adriaans, beiden met 4,5 uit 6, gevolgd door Michel Jacobs met 3 uit 6.

Tot slot werden er onder de niet-prijswinnaars een aantal vouchers van Schaakopening Essenties verloot, waarmee de winnaars een online schaaktraining kunnen volgen. Het toernooi werd mede mogelijk gemaakt door hoofdsponsor Van Voorden Stichting uit Zaltbommel, Schaakopening Essenties, Teeuwen Tuin-, Bos- en Parktechniek uit Zuilichem en café/cafetaria Ons Trefpunt uit Nieuwaal.

Wim van Riessen verdient wederom een enorme pluim voor zijn al jarenlange niet aflatende inzet om het toernooi tot een succes te maken en Maarten de Wit voor zijn andermaal uitmuntende wedstrijdleiding.